Prawa boskie a prawa ludzkie
Zadanie 8 z listy CKE · Sofokles, Antygona · aktualizacja
Pełne brzmienie zadania
Prawa boskie a prawa ludzkie. Omów zagadnienie na podstawie „Antygony” Sofoklesa. W swojej odpowiedzi uwzględnij również wybrany kontekst.
Teza, od której możesz zacząć
W „Antygonie” prawo ustanowione przez władcę wchodzi w konflikt z niepisanym prawem bogów i Sofokles rozstrzyga ten spór na korzyść praw boskich. Kreon ma swoje racje - dba o porządek państwa i karze zdrajcę - ale władza, która stawia się ponad sumieniem i religią, prowadzi do katastrofy.
Teza to stanowisko, nie streszczenie. Komisja ocenia, czy potrafisz je utrzymać przez całą wypowiedź i obronić przykładami - dlatego niżej każdy argument jest przypięty do konkretnego miejsca w lekturze.
Argumenty i sceny do przywołania
Argument 1
Przesłuchanie Antygony przed Kreonem: bohaterka przyznaje się do pochowania brata i mówi, że rozkaz śmiertelnika nie może znieść niepisanych i niezmiennych praw bogów.
Antygona nie kwestionuje władzy Kreona w ogóle, tylko jej granice. Prawo ludzkie obowiązuje, dopóki nie każe łamać obowiązku wobec zmarłych i bogów.
Argument 2
Spór Kreona z Hajmonem: syn przekonuje ojca, że Teby po cichu współczują Antygonie, a Kreon odpowiada, że miasto należy do władcy.
Kreon z obrońcy porządku staje się tyranem, który nie słucha ani ludu, ani rodziny. Prawo ludzkie odcięte od moralności traci swój sens.
Argument 3
Tejrezjasz ogłasza, że ołtarze są skalane szczątkami Polinejkesa, a bogowie odrzucają ofiary. Kreon ustępuje, ale za późno: w grobowcu zastaje powieszoną Antygonę, Hajmon na jego oczach przebija się mieczem, a Eurydyka, gdy dociera do niej wieść o śmierci syna, odbiera sobie życie.
Bogowie potwierdzają rację Antygony, a kara spada na Kreona. Tragedia pokazuje, że prawo boskie ma pierwszeństwo, a upór władcy kosztuje go wszystko.
Kontekst - wybierz jeden
Polecenie wymaga uwzględnienia jednego wybranego kontekstu, nie wszystkich. Lepiej rozwinąć jeden trafnie niż wymienić trzy powierzchownie. Czym są konteksty i które rodzaje uznaje CKE, wyjaśniamy w osobnym poradniku o kontekstach.
| Rodzaj | Do czego się odwołać | Jak to powiązać |
|---|---|---|
| filozoficzny | Hegel o „Antygonie” jako zderzeniu dwóch racji | Hegel widział w tragedii konflikt dwóch równorzędnych racji, państwa i rodziny - można się z nim spierać, pokazując, że Sofokles jednak przyznaje rację Antygonie. |
| historyczny | procesy norymberskie i odpowiedzialność za wykonywanie rozkazów | Po II wojnie światowej uznano, że rozkaz zgodny z prawem państwa nie usprawiedliwia zbrodni - to współczesna wersja racji Antygony. |
| literacki | Jean Anouilh, „Antygona” (1944) | Uwspółcześniona wersja, w której Kreon jest pragmatycznym politykiem, a Antygona buntuje się w imię absolutu - pokazuje, jak żywy pozostaje ten spór. |
O co może dopytać komisja
Po wypowiedzi członkowie zespołu zadają pytania. Nie są one podchwytliwe - sprawdzają, czy rozumiesz to, co przed chwilą powiedziałeś.
- Czy Kreon ma jakiekolwiek racje? Jakie?
- Dlaczego Ismena nie pomogła siostrze?
- Czy Antygonę można nazwać buntowniczką, czy raczej obrończynią porządku?
- Jakie są dziś sytuacje, w których prawo stanowione zderza się z sumieniem?
Gdzie najczęściej przepadają punkty
- Przedstawienie Kreona jako jednoznacznego złoczyńcy bez wskazania, że chroni porządek państwa i karze zdrajcę.
- Mylenie Polinejkesa z Eteoklesem - pogrzebu zakazano Polinejkesowi, który zaatakował Teby.
- Pominięcie finału z Tejrezjaszem, który rozstrzyga spór na korzyść praw boskich.
Punktacja części ustnej i to, za co dokładnie przyznaje się punkty, są opisane w poradniku o przebiegu matury ustnej, a jak z konspektu zbudować kilkuminutowy monolog, pokazuje schemat wypowiedzi. Pełną listę 76 zadań znajdziesz na stronie pytań jawnych.
Ten sam motyw w innych lekturach
Zagadnienie z tego zadania wraca w innych pozycjach z listy CKE. Każda z nich może posłużyć za kontekst literacki, a powtórka motywu przygotowuje do kilku losowań naraz.
- Motyw poświęcenia - także: Mitologia (zad. 4), Dziady cz. III (zad. 22), Zbrodnia i kara (zad. 39), Zdążyć przed Panem Bogiem (zad. 59), Dżuma (zad. 62)
- Motyw winy i kary - także: Mitologia (zad. 5), Makbet (zad. 13), Romantyczność i ballady (zad. 20), Zbrodnia i kara (zad. 38)
- Motyw władzy - także: Makbet (zad. 15), Dziady cz. III (zad. 28), Rok 1984 (zad. 66), Rok 1984 (zad. 68), Tango (zad. 72)
- Motyw buntu - także: Mitologia (zad. 4), Dziady cz. III (zad. 24), Dżuma (zad. 63), Rok 1984 (zad. 67), Tango (zad. 70)
- Motyw Boga i wiary - także: Biblia (zad. 1), Biblia (zad. 3), Dziady cz. III (zad. 24), Dziady cz. III (zad. 26), Dżuma (zad. 63)

